سلام

راستش نمیدونم چی بگم دیگه!هرچی بگم تکراریه!منظورم هرچی از دلتنگیهام به این مکان وبه شما بگم تکراریه!این چه حسیه که هم اعصاب خوردیه،هم عذاب وجدانه هم کلافگی!تا وقتی هم که آپ نکنی وبه دوستات هم سرنزنی از بین نمیره.واسه من که اینطوریه.اگرزمانه آپ نکردنم طولانی بشه همه این حسها یهو بهم نازل میشه.البته خیلی وقتها هم شرایط جوری میشه که هیچ وقتی یا حالی برات نمیزاره.به هرحال خیلی خوشحالم که تونستم بیام وبنویسم.

خدمتتون عرض کنم سه شنبه قبل از تعطیلات ساعته 3شب به سعید زنگ زدن که داییش فوت کرده،صدایه گریه مادر شوهرم از بالا اومد وماهم رفتیم پیشش.دلم براش خیلی سوخت حالا من هرچی زور میزنم وبه خودم فشار میارم وبه بدترین چیزا فکر میکنم تا یه ذره اشکم بیاد نمیشه.سعید بیچارم اینقدر مظلوم گریه میکرد که دلم میخواست بترکه ولی اصلا"من گریم نمیگرفت،بیشتر داشتم به این موضوع فکر میکردم که وای چند روز سعید باید بره برایه مراسم!اگر خوده اصفهان میرفتن که من دوست داشتم تازه داشتم با پلیدی به چندتا دوستایه وبلاگیم که تو اصفهان هستن فکر میکردم که آخ جون میبینمشون ولی متاسفانه بر طبقه وصیته اون بنده خدا میبردنش به سرزمین مادریش که یه دهه بی آب وعلف وخیلی سرده.بنابراین هم مامانه سعید هم باباش میدونستم با شرایطه سخته اونجا ما عروسا نمیریم والبته اون بیچاره ها خودشون از قبل گفته بودن...

خلاصه من اومدم خونه مامان واونا رفتن.خیلی خیلی دلم گرفته بود چون به خاطره تعطیلی موندشون اونجا حتمی بود.البته جمعه عصر موقعه خداحافظی از خونه پدر هم برام خیلی سخت بود.مثله دورانه مجردی صبح مامانم تو خونه بود البته با رز.خیلی خوب بود!بعدش سمیرا ویاس هم زمان میرسیدن کلی خوش میگذشت.مامانم که هی میرفت میومد میگفت چه خوبه تو اینجایی ولی وقتی داشتم میرفتم همش میگفت داری میری؟اینجا بودی هواسم به خوردو خوراکت بود اونجا هیچی نمیخوری بچم!!!

کلا"200کیلو هم باشیم مامانم باز فکر میکنه داریم از گرسنگی وضعف رنج میبریم!!!فقط میگه بخورید!!!نمیدونم این همه چاقی رو تو ما نمیبینه؟؟؟خدا نکنه رژیم بگیریم همش میگه غذا بخور پوست واستخون شدی،رنگت زرده!!!کاش همه نظرشون مثله مامانم بود!

به حال این هجران تموم شدوخاله همسرم هم همراهشون اومد تهران.وقتی این خاله که برایه بچه هایه خواهرش خیلی عزیزه میاد یه ذره اوضاع عوض میشه.همه دوست دارن یه کاری براش انجام بدن تا بعدا"حرفی پشتشون نباشه و در این امر عروسها بی نصیب نیستن.البته برایه من که اصلا"مهم نیست ولی خوب ترکش هاش بعضی وقتا به منم اصابت میکنه!بعدشم اگر این خاله 1ماهم تهران باشه همه پسرا همراه با زن وبچه هاشون چترن اونجا ومتعاقبا"من وسعید هم باید بریم بالا ومادر شوهره بیچاره باید برایه14نفر هر شب شام بپزه.وبه دنباله خودش خیلی حرفها هم پیش میاد ومنم مجبورم چند نفر رو که خیلی باهاشون حال نمیکنم رو هرشب ببینم وبه دنبالش یه سری دلخوریها وحرف شنیدن هم پیش میاد،البته به دنباله همون خودشیرینی که قبلا"گفتم.

اون وقتا که مجرد بودم با 3تا دوستام مجردی رفتیم مشهد.خیلی خیلی خوش گذشت.یه شب رفتیم شهربازیش،سواره ترن هوایی شدیم!دوستم زهرا که چادری هم بود نشست پیشم.با اینکه خیلی پولدار بودن ولی به خاطره شرایطه بسته زندگیش هیچ وقت سواره ترن نشده بود.بنابراین خیلی هیجا ن داشت.اومدیم میله رو ببنیدم که به علته چاقی من بسته نشد ورو هوا موند.خلاصه ترن راه افتاد  یعنی من داشتم میوفتادم هی میله میرفت بالا منم دودستی گرفته بودمش.دوستم انگار از دنیا رفته بود نه جیغ میزد نه عکس العمل نشون می داد.انگار شوک بهش وارد شده بود بهرحال بعده کلی جیغ زدن وترسیدن وقت تموم شد.حالا من پیاده شدم ،دوستمم پیاده شد،خیلی آروم وساکت!بعد که پشتشو نگاه کردم دیدم کلی جیش کرده!!!تموم مدت در حاله ترسیدن وخراب کاری بوده!

خوب خیلی حرف زدم این خاطره هم گفتم که یه ذره از حال وهوایه بد در بیایم!

آهان با یه روز تاخیر ولنتاین مبارک باشه.من که یه کادویه خوشگل از سعید گرفتم.براتون  یه زندگی پراز عشق وروزایه خوب آرزو میکنم.ایشالا هیچ کدومتون غم نبینید.

دوستتون دارم خیلی خیلی خیلی ودلم براتون تنگ شده بود.

بعدا"نوشت:قضاوتهایه این پستم شاید یه ذره مغرضانه باشه.این هم حاصله یک سری انرژی منفی هستش که دورمو گرفته.وگرنه خاله سعید وهم اوضاع اونقدرها هم بد نبودن که گفتم.....